Navid Ganji

گفتگو با رادیو جوان

Good Architecture Ideology

Below text is for more than 4 years ago, when we have started Good Architecture Pogramme as a new movement in architecture of our era, this is my ideology in my way as an architect , architecture from people , with people and for people which i called this ideology to Good Architecture !

———

Introduction about Good Architecture Programme

The Question “what and how is a good Architecture?” has always been challenged during centuries. It has been one of the main questions of all architectural and urban communities with their variable intellectual scales and different public opinions all over the world. Besides, the answer has widely affected the society in every historical era depending on their organization systems and general policies. “Today, Iranian society is confronting a disorganized architectural condition”, asserted by majority of Iranian experts and scholars. However a significant number of Iranian professional architects and urban planners are seriously trying to have a good impact on their national urban and architectural image, the lack of public awareness about the essence of a ‘good architecture’ has become a fundamental barrier hindering architects and planners from reaching this purpose. Institute for strategic studies in Iranian Architecture, as an independent research center, aiming its objectives to enhance informing people and doing researches to promote public knowledge and thoughts in the field of architecture, has decided to set a long-term Research-based Cultural programme, known as “The good Architecture”. The institute is trying to rebuild the urban culture and create a public awareness about architecture according to ‘good architecture’ program within the context of Iranian national architecture through research, drawing people’s attention to the subject, and the process of culturalisation. The good architecture programme as a widespread project having programmed in several levels accompanied by a variety of activities, and focusing on general public (with the leading role of architects and urbanists), tries to increase public awareness about the meaning, quality, and essence of ‘good architecture’. The institute aims to collaborate with both individuals and legal entities so as to make the architectural and urban environment a noticeable issue of people’s very day life. Our Institute considers the maximum participation of the architectural communities (institutes, organizations, individuals and legal entities) as the strategy to excel in gaining more targets. Since expanding widely among general public which will end to a prolific synergy within the architectural professional community and its surrounding world, it can work as a general but effective solution to promote public knowledge and construct the right culture in this field.

About our Way

basically our programme that named ” good architecture ” as research-cultural programme , trying to deal with “Context “,”People”, “Architecture ” and relations of between them . finally we hope to provide conditions for the promotion the Architecture of iran By addressing the best characters of Iran’s architecture for People who maybe doesn’t know anythings about this issue. of course our focus will be on our research on the first step of this project And not exclusively of Iranian traditional Architecture . this project could have a Global Achievement about our mentioned issues , and it happened with our “global view with local perform” Through partnerships with specified platforms.On a global scale

the results of first step of Good Architecture Programme for exp : Questionnaires , Interviews and etc , will be publish on Magazines,Books, Our official Websites and media and medias of our Official collaborations.

جلسه بررسی اساسنامه جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی در شورای عالی انقلاب فرهنگی

جلسه بررسی اساسنامه جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی به ریاست دکتر سعید رضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در محل دبیرخانه این شورا برگزار شد.

به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی، دکتر سید سعید رضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ضمن عرض تبریک به مناسبت عید مبعث و ابراز خرسندی از بررسی جایزه معماری عصر انقلاب اسلامی در شورای عالی انقلاب فرهنگی، اظهار کرد: این موضوع در شورای هنر دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح شد و بحث این بود جایزه‌ای در نظر گرفته شود که صاحب اصلی این جامعه یعنی معماران از آن رضایت داشته باشند.

وی با بیان اینکه جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی دارای جایگاه ویژه‌ای است، اظهار کرد: به نظر بنده حوزه معماری بسیار مهم است چراکه ما تقریباً با معماری زندگی می‌کنیم، معماری موجود زنده است که فرهنگ دارد و به محتوای زندگی می‌پردازد، از همین رو موضوعی برآمده از زندگی و برای آن است.
دکتر عاملی با بیان اینکه معماری امری است که حکایت از حیات در گذشته و حال می‌کند و در عین حال يك حكايت‌گر از زنده بودن است و اساساً معماری حكايت‌گر يك «بودن» است، خاطرنشان کرد: آدولف لوس، يك مقاله كليدی در سال 1910 نوشت و به تعريف معماری پرداخت، او می‌گفت اگر يك جنگلی را در نظر بگيريد كه يك تله خاكی با عرض 3 فوت و طـول 6 فوت در ميان آن قرار گرفته كه دارای يك برآمدگی است، همگان می‌گويند كسي اينجا به خاك سپرده شده است، اين يعنی معماری، به عبارت ديگر، برجستگی‌های خاص زمين بر فراز «از دست رفته‌ها» منعكس كننده معماری است. معماری به لحاظ زیبایی شناسی دارای تنوع‌های گسترده است اما ماهیت مخصوص به خود را هم دارد.
استاد گروه ارتباطات دانشگاه تهران با بیان اینکه یکی از منابع تغذیه فرهنگ و فرهنگی شدن مردم، معماری است، گفت: از خانه تا بازار و مدرسه و حتی مبلمان شهری و به طور کلی هر جایی که وارد می شویم معماری را می‌بینیم، البته معماری مجازی نیز در کنار حوزه‌های دیگر اهمیت بسیار زیادی دارد.
دکتر عاملی با بیان اینکه در حوزه فضای مجازی هم معماری وجود دارد، تصریح کرد: این حوزه کمتر مورد توجه قرار گرفته شاید به این دلیل است که طراحی فرهنگی، هنری و تمدنی در آن محیط سخت است. در آنجا ما با اتفاقاتی سروکار داریم که اگر فردی دانایی تمدنی و معماری داشته باشد، باید به آن اهمیت دهد.
وی با بیان اینکه تمدن در همه ابعاد آن از جمله حوزه‌های مرتبط با معماری و زیبایی‌شناسی ساختنی است و اندیشه بلند و نگاه هنرمند، خالق زیبایی‌ها برخوردار از انسجام و در عین حال خلق کننده ارزش‌ها مرتبط با کیفیت زندگی است، تصریح کرد: اگر امروز به هم ریختگی در معماری دیده می‌شود، منعکس کننده تغییرات فکری و اجتماعی است. لذا شاید قبل از بحث از معماری فاخر و تمدن ساز مرتبط با دوره انقلاب اسلامی، مناسب است از حوزه آموزش و تعالیم معماری سخن گفته شود.
دکتر عاملی با بیان اینکه تقریباً 15 سال پیش پرسشنامه‌ای با طرح سؤل “نماد شهر تهران چیست؟” انجام شد که از پاسخ‌ها مشخص شد نماد شکل گرفته‌ای در ذهنیت شهروندان تهرانی وجود ندارد، خاطرنشان کرد: از پرفسور دیوید پیدکاک وقتی وارد ایران شد، پرسیدم که نماد شهر تهران چیست و چه باید باشد؟ او گفت حرم امام خمینی (ره) باید نماد تهران باشد زیرا دوره انقلاب اسلامی با نام و وجود امام خمینی (ره) پیوند خورده است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی درمورد اساسنامه جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی افزود: باید این اساسنامه در دوره زمانی کوتاهی نهایی شود و در این جایزه لازم است به تمام رشته‌های تخصصی حوزه معماری توجه شود.
وی با اشاره به اقدامات انجام شده برای توجه و اعتلای بیشتر به حوزه معماری اسلامی و ایرانی از تصویب روز معمار در شورای عالی انقلاب فرهنگی خبر داد و گفت: این روز در تقویم سال 1400 وارد شده است و در واقع روز سوم اردیبهشت که سالروز تولد شیخ بهایی است به روز معمار اختصاص پیدا کرده است. همچنین سند ملی معماری و شهرسازی ایرانی – اسلامی در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است و مراحل نهایی خود را برای ابلاغ طی می‌کند.
وی با تأکید بر مهم بودن سند ملی معماری و شهرسازی ایرانی – اسلامی و نظام معماری، ادامه داد: اقدامات دولت در این حوزه به عنوان کارگزار و مقررات‌گذار اهمیت دارد چرا که مقررات‌گذاری می‌تواند در برابر بی‌قاعدگی‌ها پادزهر باشد، وقتی جامعه دچار بی‌مقرراتی باشد قاعده می‌تواند به آن کمک و نظم ایجاد کند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: مشکل در حوزه معماری مربوط به یک دوره طولانی است و اگر به نهادهایی که باید ایجاد شود توجه کنیم اقدامات خوبی انجام شده و لازم است اقدامات جدی‌‎تری در حوزه آموزش و رسانه‌ای و هم در قلمرو مقررات‌گذاری‌ها صورت گیرد.
استاد گروه ارتباطات دانشگاه تهران تصریح کرد: ساختمان‌های مهم و پر تکرار مثل ساختمان ایستگاه‌های قطار شهری، بانک‌ها، ساختمان‎های اداری و همچنین مدارس و دانشگاه‌ها می‌توانست نشان از موجودیت هویتی ایران انقلاب اسلامی باشد که متأسفانه در آن کوتاهی شده است، اما فرصت نگاه رهبری به این موضوع بسیار شاخص است و اگر به دیدگاه‌های مقام معظم رهبری توجه کنید متوجه می‌شوید که ایشان دیدگاه فرهنگی و منسجمی در این حوزه دارند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی می‌تواند نظام رتبه‌بندی و احترام و اکرام در حوزه معماری را به وجود ‌آورد.

به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی در ادامه جلسه دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو دبیر شورای هنر دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه شورای عالی انقلاب فرهنگی به حوزه معماری توجه داشته است، خاطرنشان کرد: سند ملی معماری و شهرسازی ایرانی – اسلامی در کمیسیون هنر و معماری تدوین و در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید و در این سند به تأسیس نظام معماری تأکید شده است.
وی افزود: شورای عالی معماری و شهرسازی نکاتی برای اصلاح این سند داشتند که در جلسه اخیر شورای هنر دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی مورد بررسی قرار گرفت.
دکتر ایمانی خوشخو با بیان اینکه وجه هنر و معماری در راستای فعالیت‌های هنری باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد، ادامه داد: در شورای هنر که به همت دکتر عاملی بعد از تقریباً 15 سال دوباره احیاء شد، بحث جایگاه هنری معماری در کشور و اینکه در کدام سازمان این موضوع دیده شود مورد توجه قرار گرفت.

در ادامه دکتر امیر محمدخانی رئیس بنياد معماری انقلاب اسلامی گفت: بدون شک این جایزه می‌تواند موثر باشد و یکی از آرزوهای جامعه معماری این بود که به حوزه معماری به صورت ملی دیده شود.
وی افزود: کیفیت معماری در حوزه معاصر فراموش شده و هر اقدامی که در راستای کیفیت هنر معماری باید اتفاق می‌افتاد، مغفول مانده و امید است با همکاری شورای عالی انقلاب فرهنگی جایزه ملی معماری عصر انقلاب فرهنگی تصویب شود.

‌در ادامه جلسه مهندس امیرپویا اصغری عضو انجمن مفاخر معماری ایران گفت: اینکه پس از سال‌ها به جنبه هنری معماری توجه شده بسیار خوشحال کننده است، همواره یکی از معضلات حوزه معماری این بوده است که یک معماری فاخر جایی برای ثبت اثر به عنوان یک پدیده هنری ندارد و وقتی مقرر شد ذیل کارگروه اداره کل هنرهای تجسمی این موضوع بررسی و رسیدگی شود، نگرانی درمورد کپی رایت آثار بسیار کمتر شد.
وی ادامه داد: ارائه نشان ملی به معماری و معماران درگیر معماری عصر انقلاب اسلامی باعث ارتقای این حوزه خواهد شد.
مهندس اصغری با اشاره به نقل قولی از پروفسور ایرج اعتصام مبنی بر اینکه تصویب جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی بزرگترین اقدام در راستای اعتلا و ارتقاء معماران کشور است، ابراز امیدواری کرد: قدم‌های خوبی در راستای جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی برداشته شود و نتایج خوبی به دست آید.

در ادامه جلسه کارلین عیشو نژادیان عضو انجمن مفاخر معماری ایران با بیان اینکه تصویب کلیات جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی خبر بسیار مبارکی است، افزود: از نظر من حوزه معماری فراگیر است و در گذشته مغفول مانده اما این کاری که قرار است برای آن انجام شود بسیار مبارک است و خوشحال هستیم که شوررای عالی انقلاب فرهنگی از آن حمایت می‌کند.

در ادامه دکتر معصومه کیان‌پور عضو گروه تخصصی معماری شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی کشور با بیان اینکه سازمان نظام مهندسی نیم میلیون نفر جمعیت دارد، گفت: از این تعداد حداقل 150هزار نفر در حوزه معماری فعالیت دارند.
وی تقویت و توسعه فرهنگ و ارزش‌های اسلامی در معماری شهرسازی را از مهم‌ترین اهداف و خط مشی‌های سازمان نظام مهندسی کشور دانست و گفت: ما در کنار کارگروه‌های متعدد در تلاش هستیم تا برنامه‌هایی را در راستای اعتلای معماری اسلامی انجام  و توسعه دهیم.

در ادامه دکتر مصطفی بهزادفر رئیس دانشکده معماری وشهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران پیشنهاد داد: به صورت جامع به جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی پرداخته شود تا در عناصر مختلف مانند معماری شهری و موارد دیگر اقدامات به خوبی انجام شوند.

در ادامه دکتر علیرضا شهابیان دبیر جامعه مهندسان مشاور ایران گفت: تشکیل نظام معماری آرزوی دیرینه ما بوده است و متأسفانه معماری در کشور ما در حاشیه قرار گرفته و بیشتر به بحث مهندسی عمران توجه می‌شود.
وی ادامه داد: من به عنوان نماینده جامعه مهندسان و مشاوران ایران اعلام می‌کنم که از هر اقدامی که از دستمان بربیاید برای ارتقاء جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی دریغ نخواهیم کرد.

در ادامه دکتر محمدرضا مثنوی عضو هیأت مؤسس انجمن علمی معماری منظر ایران ضمن استقبال از تدوین اساسنامه جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی گفت: ساختمان‌هایی را در سطح شهر می‌بینیم که هیچ ربطی به معماری ایران و به معماری اسلامی ندارند و بیشتر شبیه معماری‌های رم و یونان 2هزار سال پیش هستند و هیچ سنخیتی با معماری ما ندارند.
وی ادامه داد: ما از یک طرف به فکر جایزه هستیم و از سوی دیگر ساختمان‌های مناسبی را نمی‌بینیم ساختمانی که حدود ۱۰۰ سال پیش ساخته شده اکنون در تهران ساخته می‌شود، معماری امروز در جریان اشتباه قرار گرفته است.
دکتر مثنوی بیان کرد: ما باید در کنار این جایزه به این نکته توجه داشته باشیم که چرا معماری در شهرهای ما هم اکنون به این شکل درآمده است، دوگانگی بین کالبدی که دیده می‌شود و تفکری که وجود دارد باید حل شود.

در ادامه جلسه مهندس نوید گنجی رئیس موسسه  مطالعات راهبردی معماری ایران خاطرنشان کرد: ما طرحی را ایجاد کرده‌ایم تا معماری در سطح شهر تهران گسترش یابد و در همین راستا با وزارت راه و شهرداری تهران جلساتی برگزار کرده‌ایم.
وی با بیان اینکه معماری طراحی زندگی مردم است، ادامه داد: اگر معماری به اندازه موضوعات دیگر اهمیت داده شود دیگر معضلی در زمینه‌های هنری نخواهیم داشت.

در ادامه جلسه دکتر ابوالفتح سپانلو رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز ایران گفت: هر جایزه‌ای در حوزه‌های مختلف اگر سنجیده نباشد، می‌تواند هم یک فرصت باشد و هم یک تهدید لذا نگرانی در خصوص کیفیت ارزیابی و فرایند اختصاص جایزه وجود دارد.
وی در ادامه با اشاره به تعریف “لودویگ میس فن در روهه” از معماری مبنی بر اینکه معماری ترجمه اراده عصر و انعکاس فضای جامعه است، خاطرنشان کرد: معماری بازنمایی و تجلی وضعیت تاریخی است که جامعه در آن قرار دارد.

در ادامه جلسه دکتر محمود گلابچی استاد دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران و چهره ماندگار معماری و مهندسی راه و ساختمان گفت: خوشبختانه هم اکنون که شورای عالی انقلاب فرهنگی به موضوع معماری پرداخته فرصت مغتنمی است تا از آن برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنیم.
وی با اشاره به سخنرانی دکتر عاملی در کنگره بین‌المللی دانشگاه جندی شاپور پیرامون نقش معماری و شهرسازی در شکل‌گیری تمدن‌ها اظهارکرد: خوشبختانه دکتر عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نسبت به معماری اشراف و آگاهی خوبی دارند.
وی درمورد جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی گفت: مهم‌ترین بخش این جایزه هدف‌گذاری‌های آن است و باید جریان‌سازی‌های آن در جامعه مراقبت شود و کمک کند به مسیر قبلی معماری و شهرسازی خود بازگردیم.
رئیس کرسی یونسکو در معماری اسلامی ایران تصریح کرد: تمامی تجربه‌های جایزه‌های معماری در سطح جهان باید به کار گرفته شوند تا بدانیم چگونه می‌توان از ایده‌های صاحب‌نظران حوزه معماری استفاده کرد.
دکتر گلابچی افزود: معماری در حال حاضر هویت ایرانی و اسلامی ندارد و باید به سمتی برویم تا جایزه هدف‌گذاری‌های مخصوص به خود را داشته باشد ما همواره از ارزش‌های هویتی صحبت کرده‌ایم اما برای آوردن آن هویت‌های قدیمی در جامعه شهری کاری انجام نداده‌ایم و امید است تا این جایزه بتواند جریان هدف‌گذاری و رویکردی را برای آینده معماری کشور تعریف کند.

در ادامه جلسه مهندس عبدالحمید نقره‌کار رئیس قطب علمی معماری اسلامی با بیان اینکه امروز مباحث دانشی و میان دانشی مطرح است، گفت:  معماری از ابتدا رشته میان دانشی بوده است و برخی از کشورها آن را در گروه هنر و برخی دیگر آن را در گروه مهندسی قرار می‌دادند. لذا باید در جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی جامع‌نگری معماری در نظر گرفته شود
وی با بیان اینکه متأسفانه در دانشگاه‌های ما موضوع شهرسازی و آمایش سرزمینی در اولویت نبوده است، افزود: در کشور ما ابتدا معماری ایجاد شد و سپس برای آن شهرسازی و آمایش سرزمین‌ها مطرح شد لذا باید در برنامه‌های خود ابتدا به برنامه‌ریزی آمایش سرزمین توجه داشته باشیم. متأسفانه معماری که امروز در شهر و کشور انجام می‌شود نه علمی و نه اسلامی و نه ایرانی است.

در ادامه جلسه مهندس حمید میرمیران رئیس هیئت مدیره بنیاد معماری میرمیران گفت: نظام معماری و جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی به طور یقین موجب تقویت حوزه معماری خواهد شد و از اقدام شورای عالی انقلاب فرهنگی برای تدوین این جایزه تشکر می‌کنم.

در ادامه دکتر مهدی حجت عضو هیئت علمی دانشکده معماری دانشگاه تهران اظهار کرد: طی دهه‌های گذشته ما باید کاری را انجام می‌دادیم و افرادی را تربیت می‌کردیم تا معماری به این شکل نباشد لذا امید است با تعریف درست از اساسنامه معماری عصر انقلاب اسلامی، جایزه ملی معماری عصر انقلاب اسلامی تدوین و تصویب شود و از مخاطرات جدی آن جلوگیری شود.
به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی در پایان جلسه دکتر عاملی ضمن تشکر از اظهار نظر صاحب‌نظران حوزه معماری ایران، اظهار امیدواری کرد: با همکاری و همفکری گام‌های موثر در جهت انسجام و هویت بخشی به معماری ایران در مسیر شکل گیری تمدن نوین اسلامی برداشته شود و البته نقش اصلی به اندیشمندان حوزه معماری  و معماری در عرصه واقعی و عمل بر می‌گردد.

کسب رتبه سوم در مسابقه مسکن در استطاعت

بیانیه هیات داوران مسابقه توانمندسازی در تامین مسکن

 (مرحله اول)

    

بسمه تعالی

هیات داوران مسابقه توانمندسازی در تامین مسکن (مرحله اول) پس از وصول ایده­ها و بررسی اسناد ارسالی دبیرخانه، با تشکیل جلسه در مورخه 1399/12/20 به بررسی ابعاد مشروح ایده­های واصله بر اساس طبقه­بندی و گزارش دبیرخانه پرداختند. از مجموع 37 ایده دریافت شده، سه ایده زیر با نظر کلیه اعضاء هیات داوری بعنوان ایده ­های برتر و منتخب برگزیده شده و واجد دریافت جایزه اعلام می­گردند.

ایده ­های برتر:

منتخب شماره یک: ایده شماره 106: علی اندجی گرمرودی ( توسعه فضاهای اشتراکی یا مشاع، مبتنی بر طراحی مدولار )

منتخب شماره دو: ایده شماره 129: گروه محمد فتحعلی (مسکن انعطاف پذیر با اتکاء بر صنعت پیش ساختگی )

منتخب شماره سه: ایده شماره 111: نوید گنجی ( پلتفرم آنلاین جمع سپاری برای ساخت مسکن اجتماعی )

هیات داوران ضمن قدردانی از کلیه شرکت کنندگان، باتوجه به تنوع موضوعی و قابلیت­های ارزشمند سایر ایده­های واصله، پیشنهاد می­نماید، دو گروه مشتمل بر ایده­های زیر به مرحله­ی دوم مسابقه راه یافته و کارفرمای محترم این برنامه، شرایط را برای تهیه اسناد اجرایی و جزئیات لازم در تشریح ابعاد عملیاتی ایده­ها فراهم نماید. گروه اول، مرکب از ایده­هایی با ظرفیت و توان تبدیل شدن به طرح­های معماری و گروه دوم ایده­های منتخب در عرصه­های فن­آوری، مدیریت، برنامه­ریزی و اقتصادی با قابلیت­های مناسب جهت اجرائی شدن در حوزه­های تخصصی مرتبط.

ایده­ های­ منتخب گروه اول

ایده شماره 101: افشین اخلاص پور

ایده شماره 106: علی اندجی گرمرودی

ایده شماره 108: علیرضا هوبخت

ایده شماره 113: گروه اسماء حجتی

ایده شماره 125: گروه هامرز

ایده شماره 129: گروه محمد فتحعلی

ایده­ های منتخب گروه دوم

ایده شماره 103: رضا سیف الهی

ایده شماره 110: میثم نوروزی

ایده شماره 111: نوید گنجی

 

ایده شماره 118: شرکت طرح و ساخت پارینه

هیات داوران ضمن تقدیر از کلیه دست­اندرکاران برگزاری این مسابقه بویژه مدیران و مسئولین محترم بانک مسکن که در راستای ماموریت خود به عنوان یک بانک تخصصی- توسعه­ای، شرایط لازم برای شرکت همه متخصصین را در موضوعی با این اهمیت فراهم نمودند، از کلیه شرکت کنندگان تقدیر به عمل آورده و گروه­ها و افراد زیر را نیز مشمول تقدیر و دریافت لوح افتخار می­دانند.

ایده شماره 120: گروه فائزه فضلی نژاد

ایده شماره 132: مرکز مطالعات و تحقیقات ایران

ایده شماره 133: گروه مهدی سلیمانی

ایده شماره 135: گروه میثم معصومی

ایده شماره 136: گروه وحید حائری

شایان ذکر است ، لوح تقدیر و جوایز برندگان طی مراسمی که زمان آن متعاقبا اعلام خواهد شد اهدا می گردد.

لینک دریافت بیانیه هیئت داوران 

تایم لاینِ جنوب تهران

 

سناریویی از چند استراتژی ممتد و پیوسته برای بازآفرینی محور فوقانی تونل راه آهن ِ تهران به تبریز در جهت تحقق محوری سبز ، گردشگری و متناسب با اکوسیستم کارآفرینی

پس از بررسی موقعیت بافت اجتماعی و کالبدی محور فوقانی تونل راه آهن تهران به تبریز ، مهمترین استراتژی ممکن برای بازآفرینی آن را در بهره گیری از پتانسیل های ناممتد اما موثر و پنهان ِ بافت ، ایجاد اشتغال کوتاه مدت برای بیکاران از طریق مشارکت جهت بازآفرینی توامان با ارزش افزوده و اشتغال و فرهنگ سازی بلند مدت از طریق توسعه فرهنگ کارآفرینی و فراهم آوری حضور هرچه بیشتر گردشگران یافتیم که از یک سوء لزوم افزایش آگاهی عمومی درباره سیر گذشته ، چشم انداز آینده جنوب تهران و حوزه های نفوذ نهان سایت، سناریو ایجاد نخستین تایم لاین تهران را که روایت گر جنوب تهران از بدو شکل گیری ( زندگی روستایی ) تا تهرانِ 1404 ( تهرانِ دانش بنیان ) به عنوان یک تم اصلی بود ، شکل داده و از سوی دیگر کارکرد های ثانوی اما موثری را برگرفته از کارکرد امروزی بافت به عنوان لکه های اثر گذارسناریو اصلی با یک رفتار دینامیک و متناسب با تم اصلی به ما القاء نمود . موقعیت منحصر به فرد محور از میدان قلعه مرغی تا انتهای تونل به گونه ای است که از یک بافت مسکونی مطلوب آغاز شده و پس از گذر از امامزاده ، پاساژ های تجاری مبل و بافت نامطلوب مسکونی به کارخانجاتی با موقعیت نامطلوب کالبدی و اجتماعی میرسد که در لایه اول کارکرد های اصلی را به روز رسانی و عرصه های ثانوی در جهت تکمیل چرخه اشتغال توامان با خلاقیت را شکل داده و مولفه های کارآفرینی و خود اشتغالی را در آن ارتقاء بخشیدیم .سپس حلقه های عرصه های تعریف شده را به عنوان مجموعه ای ممتد و تعاملی در قالب سناریو اصلی به هم متصل کرده و در نتیجه کارکردی جدید به منظور جذب گردشگر در لایه دوم شکل گرفت و لایه نهایی بازآفرینی این محور حاصل دو لایه نخست میباشد که به شکل گیری مهمترین محور تحقیق و توسعه تهران منتج میشود. بدیهی است که استراتژی های اصلی تعریف شده و تعامل چند لایه استراتژیک نامبرده مجموعه منجر به محقق شدن منافع درخوری برای کارفرما و ساکنین محله میشود که از آن میان میتوان به افزایش ارزش زمین های بافت ( که کاهش مهاجرت از محلات مجاور را سبب میشود ) ، درآمد خالص و ناخالص متناسب برای کارفرما ( از طریق کاهش هزینه های سربار ، نظارتی ، امنیتی و افزایش هزینه های مستقیم برای شهرداری ) ، افزایش درآمد ساکنین محله و کاهش نرخ بیکاری ( از طریق تعریف عرصه های شغلی جدید محلی و خوداشتغالی با سرمایه گذاری صفر ) ، کاهش آلودگی زیست محیطی ( از طریق توسعه محور سبز کارآمد در طول مسیر محور با در نظر گفتن گونه های دقیق گیاهی متناسب با اقلیم )و … نام برد .

اعضای تیم مسابقه : نوید گنجی ، امیر ملکشاهی ، آیدا شیرازی ، مهدی ارجمندی

 

نشست معماری و کارآفرینی

 

 

فکر میکنم پاییز 98 بود که به نشستی تحت عنوان تاب فکر در شهر قم برای گفتگو در رابطه با چگونگی کارآفرینی در زمینه معماری و صنعت ساختمان دعوت شده بود ، خب طبیعتا این نست بخش پنلی داشت که با علیرضا قاری قرآن معاون فنی و عمرانی وقت شهر قم و علی رمضانی معاون دفتر جذب و حمایت از سرمایه گذاری استانداری قم گفتگویی در زمینه چالش ها و فرصت های پیش رو داشتیم ، اما ضمن این نشست به معرفی چرخه ساده ای پرداختم از فرصت های موجود در بدنه صنعت ساختمان برای کارافرینی و تولید ارزش که میتوانید نسخه PDF اصلاح شده آن را از لینک زیر دریافت کنید .

لینک دریافت

جلسه شورای اسلامی شهر تهران ؛ همایش چهل سال معماری و شهرسازی تهران

به گزارش معاونت ارتباطات و بین الملل شورای اسلامی شهر تهران اولین جلسه هم‌اندیشی شورای اجرایی همایش« تهران؛ چهار دهه معماری و طرح‌های شهری» با تشکل‌های صنفی و تخصصی حوزه معماری و شهرسازی در محل سالن شیبانی شورای اسلامی شهر تهران برگزار شد.

در این جلسه که به ریاست علی اعطا و از سوی کمیته معماری و طرح های شهری برگزار شد  نمایندگان تشکل های صنفی و حرفه ای از جمله گیتی اعتماد، دردانه دره، شهریار یقینی، سهیلا صادق‌زاده، علی فروزانفر و نوید گنجی شرکت و نقطه نظراتشان را  پیرامون محورهای برگزاری این همایش مطرح کردند.

علی اعطا در ابتدای این جلسه با بیان اینکه کمیته معماری و طرح‌های شهری شورا، برگزاری همایش چهار دهه معماری و طرح‌های شهری را در دستور کار قرار داده است، اظهار کرد: هدف از برگزاری این جلسه همکاری نزدیک با تشکل‌های فعال و جلب مشارکت آنها در این امر است. چرا که در شورای شهر نمایندگان مردم حضور دارند و این همایش را شورا برگزاری می‌کند، طبیعی است باید چنین کاری را با مشارکت تشکل‌های مدنی در حوزه شهرسازی و معماری انجام داد.

در ابتدای این جلسه مهرداد زواره محمدی، دبیر شورای اجرایی و دبیر کمیته نمایشگاه با بیان اینکه به دنبال برگزاری این همایش  تصمیم براین است تا یک نمایشگاه از آثار معماری و طرح های شهری بعد از انقلاب برگزار شود، اظهار کرد: برگزاری هرچه بهتر این همایش نیازمند همکاری و مشارکت سایر ngo ها و تشکل‌های حوزه معماری و شهرسازی است زیرا این امر باعث می‌شود که این همایش با محوریت شورای شهر و با مشارکت حداکثری در سطح شهر تهران برگزار شود و در همین راستا به هم فکری جدی تشکل‌های حوزه معماری و شهرسازی و برنامه ریزی با آنها نیازمند هستیم.

در ادامه این جلسه امیرحسین پورجوهری دبیر کمیته علمی با بیان اینکه یکی از اهداف برگزاری این همایش نقد و بررسی چهار دهه معماری و آثار شاخص آن است، گفت: در این همایش همچنین به منظور بررسی هر چه بهتر معماری ایران طی 4 دهه گذشته از حضور جامعه‌شناسان و اقتصاددانان شهری نیز استفاده خواهیم کرد.

وی با اشاره به اینکه هدف از برگزاری این همایش الزاما دسته بندی معماری ایران براساس زمان نیست، تصریح کرد: جریان شناسی های موضوعی و ترسیم واقعیت معماری امروز یکی دیگر از اهداف برگزاری این همایش خواهد بود.

 

دبیر کمیته علمی همایش با تاکید بر این نکته که در واقع بعد از 4 دهه معماری انقلاب اسلامی هنوز موزه ای در این خصوص وجود ندارد و جای خالی آن دیده می‌شود، عنوان کرد: اسناد زیادی وجود دارد که می توان در این موزه آن را به به بازدید عمومی گذاشت. در واقع برگزاری این همایش می تواند نقطه ای برای آغاز چنین رویدادی باشد.

بررسی تاثیر مقررات و ضوابط در معماری ایران

در ادامه جلسه شهریار یقینی، عضو هیات مدیره انجمن صنفی مهندسین مشاور و شهرسازی با بیان اینکه طی سال‌های گذشته آن‌چه تبلور ما در آثار معماری بوده مشخصا ناشی از مقررات، ضوابط و اسناد بالادستی بوده است، گفت: معماری‌ ما در کشور در واقع این مصوبات را به تصویر می‌کشند، به همین دلیل جا دارد تا در این همایش این مقررات و ضوابط را نیز مورد بررسی قرار دهیم و این موضوع را بررسی کنیم که این مقررات و ضوابط چه تاثیراتی را روی معماری ایران گذشته‌اند؛ احتمالا چه استقبالی از آنها صورت گرفته یا اگر مقاومتی وجود داشته دلایل آن مورد بررسی قرار گیرد.

در ادامه جلسه علی فروزانفر، مدیر مرکز معماری اسلامی حوزه هنری با بیان اینکه هم اکنون در یک نقطه عطف تاریخی و بازه زمانی واقع شده ایم زیرا همه بحث ها به سمت معماری و شهرسازی معطوف شده و این بسیار اتفاق خوبی است، اظهار کرد:  در نظر گرفتن یک سیاست کلان برای برگزاری این همایش ضروری به نظر می‌رسد به همین دلیل پیشنهاد من این است که به سمت بازخوانی تجربیات برویم و بررسی کنیم چه محدودیت هایی وجود داشته و چه اقداماتی در دوران انقلاب و پس از آن انجام شده؛ این نکته حائز اهمیت است که متوجه شویم در بحث معماری و شهرسازی چه آثاری را برای نسل آینده به جا گذاشته ایم و از تجربیات گذشتگان نیز استفاده کنیم.

 

گیتی اعتماد، عضو موسسه مطالعات تهران یکی دیگر از شهرسازانی بود که در این جلسه حضور داشت و از برگزاری این همایش استقبال کرد و گفت: از فرصت‌هایی که این چنین به دست می آید باید به گونه ای استفاده کنیم که منجر به نتیجه شود، برگزاری این همایش از سوی کمیته معماری و طرح‌های شهری شورای شهر اتفاق بسیار خوبیست و می‌تواند منشاء اقدامات مفیدی برای شهر تهران باشد.

وی همچنین پیشنهاد کرد تا درهمایش پیش‌رو آثار معماری ‌و طراحی‌ شهری  آسیب شناسی، بررسی و مشخص شود تا درهر دوره چه آسیب هایی با توجه به جریان کلی معماری به وجود آمده است.

نقش معماری در معضلات شهری

سهیلا صادق زاده، شهردار منطقه 10 و رییس انجمن طراحان شهری ایران در ادامه جلسه با بیان اینکه تابه‌حال موضوعات خوبی برای برگزاری همایش مطرح شده است، عنوان کرد: البته موضوع مهم این است که در بحث پروژه های معماری و طرح های شهری که در تهران اجرا شده نمی‌توان از تعداد قابل توجهی اثر شاخص نام برد؛ زیرا تعداد کمی از پروژه‌های طراحی شده اجرایی شده است.

وی با بیان اینکه در اجرای پروژه های معماری طراحی شهری محدودیت‌هایی وجود دارد، تصریح کرد: البته در سایر استان‌ها نیز پروژه های خوبی اجرایی شده به عنوان مثال بعد از زلزله بم مشاوران توانستند اقدامات خوبی انجام دهند و پروژه‌های مناسبی در آن شهر اجرایی شده است.

شهردار منطقه 10 با اشاره به معماری دوران جنگ اضافه کرد: با توجه به شرایط موجود در دوران جنگ ساختار معماری تغییر کرد و البته افراد صاحب نظری در آن دوران وجود داشتند که توانستند معماری های خاصی را ایجاد کنند و در حال حاضر می توانیم از تجربیات آنها استفاده کنیم.

وی با بیان اینکه تا به امروز برخی از موضوعات در بحث معماری و طرح‌های شهری مغفول مانده‌اند، تصریح کرد: به عنوان مثال می توانیم درباره نقش معماری و طراحی شهری در حوزه ساخت و ساز، آلودگی هوا، ترافیک نیز در این همایش صحبت و از تجربیات افراد صاحب‌نظر استفاده کنیم.

در ادامه جلسه نوید گنجی، رییس موسسه مطالعات راهبردی معماری ایران تصریح کرد: یکی از اهداف برگزاری این همایش را می‌توان آسیب شناسی معماری و طرح های شهری در تهران دانست؛ در واقع از یک دوره‌ای به بعد طراحی‌ها در شهر تهران از نگاهی کمی‌گرا به نگاهی کیفی‌گرا گرایش پیدا کرد و در حال حاضر بنا‌های شاخص و خاصی وجود دارد که تجربه همین نگاه کیفی گرا هستند.

وی با تاکید براین نکته که شاخص‌های انتخاب آثار باید پاسخگو به نیاز مردم باشند، عنوان کرد: بهتر است همانطور که معماری های شاخص طی 4 دهه را به نمایش می‌گذاریم نگاه کوتاهی هم به آینده تهران داشته باشیم و دستاوردهای گذشته و آینده را در این همایش و نمایشگاه به بازدید عموم بگذاریم.

در پایان جلسه مقرر شد دومین جلسه با تشکل‌های صنفی و تخصصی طی هفته آینده برگزار شود.

Architecture On The Silk Road

How cultures influence culture

The Silk Road was a widely traveled set of routes throughout the Eastern Hemisphere. It allowed many people from many different empires and lands the opportunity to trade commodities, cultures, and religion. Many things were influenced by the people who traveled on the Silk Road. One aspect in particular, architecture, was greatly influenced by the trade of commodities and ideas throughout the Silk Road. Many Islamic lands are adorned with beautiful and majestic mosques, palaces, and tombs that stretch high into the sky. Each has a semblance of cultural influence from near and distant lands. Three in particular: The Taj Mahal, a tomb for an emperor’s wife in Agra, India, The Tomb of Tamerlane in Samarkand, Uzbekistan, and the Ulugh Beg Madrasa, located in Bukaha, Are all decorated with characteristics from the influence of the Silk Road.

After Islam entered India, many of the people who inhabited the subcontinent converted to the religion. It’s rulers were no exception. One ruler in particular, Shah Jahan, commissioned the Taj Mahal to be built as a tomb for his late wife, whom he loved dearly. Some elements of the complex show heavily influence of Islamic trends in architecture and culture. It also shows bits and pieces of different cultures from all around Europe, Asia, and Africa. The Taj Mahal was constructed with Red sandstone was brought from Fatehpur Sikri, jasper from Punjab, jade and crystal from China, turquoise from Tibet, lapis lazuli and sapphires from Sri Lanka, with coal and carnelian from Arabia and diamonds from Panna.

The central dome of the Taj Mahal stands at a great height of 240 feet. It is surrounded by four smaller domes, or minarets, which Muslims climb to signal the call to prayer for their congregations. In accordance with Islamic tradition, verses from the Quran were inscribed in calligraphy on the arched entrances to the mausoleum, in addition to numerous other sections of the complex. This display of wealth and grandeur was generally not accepted as an Islamic religious depiction of sorrow. Islam requires that their believers trust in the will of God, and overt displays of mausoleums for the dead is generally thought to be an infringement of this belief.

There is also a hadith, or religious tradition, which states the prophet Mohammed’s disapproval for any “ostentatious” building because it assumes too much of a man’s wealth. The tension became a matter of debate at an Indian court, because as humans they also valued the political and symbolic power of grand architecture. Some have suggested that the Taj Mahal is exempt from this religious requirement due to the archways that are present in the structure. Therefore the tomb isn’t technically a building, as there are no doors but simply entranceways.

Cultural practices in use by the Taj Mahal can also be attributed to Islamic influence. When a body is enshrined in the tomb, it enters with the head facing north so that the body can be turned westward to face Mecca. The west side of the building also contains the mihrab, a niche to face Mecca. The other three sides of the building are open to accommodate the hadith explained above. You are to enter on the south side of the building, by the feet of the buried person.

The Tomb of Tamerlane also shows significant Islamic influence its architectural structure. Tamerlane was a Mongol ruler, also known as Timur, who led a series of conquests between Anatolia and India. After amassing great wealth, he had an opulent capital in Samarkand, Uzbekistan. Although he was a brutal leader, his dynasty, which ran from 1405-1507, genuinely patronized Islamic, Persian, and Turkish art and culture.

Timur used his riches he obtained from the conquest of the Golden Horde in northern Asia to construct many Islamic style buildings throughout his realm. His tomb would be the grandest of all. Constructed in the usual mosque form of the time period, it is covered by an ornate dome. His sarcophagus lays underneath the ground of an octagonal shaped room. There are many kufic inscriptions throughout the building, which displays inlays of jasper. Stained glass windows allow light to filter through. Timur is buried next to his son and high priest, keeping with the Islamic tradition of being buried with family members as well as important aids.

When Soviet archaeologist Michael Gerasimov went to visit the tomb to see what he could find, he discovered a skeleton shrouded in Timur’s favorite color, blue. This color can also been seen throughout the tombs structure, as well as in many other pieces of Islamic architecture and art. They are also usually aligned with blue tiles throughout. These blue and white tiles are usually attributed to the Chinese Ming dynasty, showing that Islamic architecture borrows techniques from different cultures. The Ming dynasty is known for his lots of blue and white porcelain. The floors of many mosques, including the tomb of Tamerlane, are covered with carpets of blue and gray material.

Cultural syncretism that can clearly be seen is in regards to the Ulugh Beg Madrasa. Located in Central Asia, the Iranian Muslim dynasty known as the Samanids incorporated many Buddhist traditions in the architecture of the madrasa. It contained a four archway plan leading into the building. It can be stated that the very idea of the madrasas themselves came from Buddhist teaching, because Islamic madrasas first appeared in Buddhist parts of the world.

Although it took longer, the same patterns can be seen further east in Asia. Aurel Stein, the legendary excavationist and explorer from the 20th Century, found a Turkish Muslim shrine in the Tarim Basin, which was thought to be the tomb of four different Islamic imams. Stein determined that it was actually a Buddhist monument.

The Ulugh Beg Madrasa is highly influenced by Timurid architecture, which was discussed earlier. Their development of techniques in the sizing and presentation of buildings made it so there was little to no distinction between a madrasa and a mosque, as many schools were contained inside of these monumental buildings which also held worshippers. The Ulugh Beg Madrasa contains a mosque as well as a lecture hall. It is said that Islamic architects did this to portray how important education, whether it be religious or secular, was to the Islamic people.

Islamic architecture was greatly influenced by aspects of the Silk Road. After the introduction of the Islamic religion to lands such as India and Samarkand, mosques and madrasas, or schools, were built to accommodate Muslim scholars and believers who were in these areas as a result of merchant trade. Tombs were also built to house the dead, like in the case of the Taj Mahal or the Tomb of Tamerlane, with strict and sometimes not so strict adherence to Islamic law. Elements of Tibetan art adorn the decorative aspects of mosques and madrasas all along the Silk Road. The most dramatic aspect of this cultural syncretism comes from the blue color used in the mosques and tombs, equating to the Muslim people’s affinity of Chinese porcelain. They wished for their buildings to display immense wealth to those who visited.

در مسیر جاده ابریشم – بخش نخست

شاید قریب به 2 سال میشود که پژوهش و برنامه ریزی روی جاده ابریشم را به طور جدی شروع کرده ام ، از این رو سعی کردم به بسیاری از نقاط ایران که یا مستقیما در مسیر این جاده بوده اند و یا متاثر از آن ، سفر کرده و آن را کندوکاو و مستند کنم ، در این مسیر از قفقاز هم غافل نشدم و سفری هم به بخشی از آن داشتم و زندگی و ابزار های فرهنگی و اقتصادی و کالبدی ( معماری ) مردم را بررسی و مستند کردم ؛ اما اینکه چرا اصلا به چنین پژوهشی پرداختم و اساسا چرا بررسی و برنامه ریزی برای جاده ابریشم میتواند برای یک معمار ارزشمند و مهم و شاید یک رسالت باشد دلیلش را میشود در گذشته دور پیداکرد . من معتقدم ایران به عنوان نقطه عطف خاورمیانه و خاورمیانه به عنوان شاهراه تمدن های گوناگون یک هویت مستقل فرهنگی ،اقتصادی و اجتماعی ندارد و هویت امروزیش وام گرفته ازمیلیارد ها انسانی است که یک مسیر امن و مهم ترانزیت بین المللی وسیله حمل و نقل آنها برای کسب سود است ( مثلا اگر قیاس مع الفارغ نباشد ، میشود مثال کوچکش را آبادان دانست که فقط با حضور شاید 100 ساله انگلیسی ها همین امروز خیابان را میگویند لین ، لیوان را گلس ، دفتر را آفیس ) و …. که همه اینها نشان از تازه به دوران رسیدکی آنها نیست ، بلکه علتش سلسله ای از موضوعات اجتماعی است که اینجا مجال سخن از آن نیست ) ، بگذریم… اما چیزی که من در این سالها در جاده ابریشم کندوکاو کردم اول برای دست یافتن به پتانسیل عظیمی بود که میتوانست در های جدیدی به یک زنجیره متناسب با فرهنگ ایران را به روی اوضاع نابه سامان معماری امروز باز کند ؛ ولی به مسائل مهم تر و جالب تری رسیدم… انقدری که میتوانم به عنوان کسی که بیش از دو سال روی این مسیر کار کرده بگویم جاده ابریشم همین امروز مهمترین راهکار توسعه اقتصادی ، سیاسی و بازیافت فرهنگ متعالی جاده ابریشم است و راهکار برون رفت از تحریم ها نه فقط در غرب است و نه فقط در شرق ، راهکار مهم آن تکیه بر جاده ابریشم است . دلایلش را سعی میکنم به تدریج در همینجا بیان کنم که مفصل و قطعا جذاب خواهد بود. اما صرفا برای وضوح منظورم از فرهنگ جاده ابریشم ؛ گاهی میگوییم کشور های ازبکستان ، تاجیکستان ، افغانستان و … دارای اشتراکات فرهنگی با ماست و دلیلش را در حکومت مرکزی ایران و تحت سیطره بودن این سرزمین ها میابیم ، در صورتی که به نظر من ایران فقط یک نقطه عطف است که همه هنر ها ، فرهنگ ها و مفاهیم اقتصادی و اجتماعی جاده ابریشم را در خود به دلیل موقعیتش تجمیع و متعالی ساخته . آینده بیشتر از آن و پتانسیل های معماری برای آینده میگویم.

رسانه های دیجیتال

حدود دو سال پیش از طرف دوست معمارم ؛ الیار رهبر آزادی ، پیشنهادی شد بهم مبنی بر برگزاری یک رویداد مشترک با موضوع رسانه دیجیتال ، این پیشنهاد از این رو به من شد که موسسه مطالعات راهبردی معماری دو رسانه دیجیتال در زمینه معماری داشت و خود الیار هم سردبیر و صاحب امتیاز رسانه دیجیتال مهراز بود ، رویدادی که سعی داشت با یک پرفورمنس دیجیتال اهمیت رسانه دیجیتال را به خصوص در عرصه معماری برای جامعه تبیین کنه ، این اتفاق با مپ کردن مصاحبه های مفصلی که با تعدادی از معماران و شهرسازان ایرانی فعال در حوزه رسانه روی احجام فضایی و مهمتر از همه با یک ترتیب مشخص انجام پذیرفت که نوع تدوین و چیدمانی که در آن فضا رخ میداد مخاطب را وادار میکرد تا با به کار بردن حواس خود بتوانند اهمیت رسانه دیجیتال را به خصوص در موضوعی چند بعدی مثل معماری بیشتر درک کنند . یکی از بزرگترین مشکلات ما در آن زمان میزان ارزش اجتماعی ای بود که جامعه معماری برای یک رسانه دیجیتال قائل میشدند و این در حالی بود که به لحاظ میزان زحمت ، تولید محتوای رسانه ما ( مثلا مجله معماری ایرانی ) با بیش از 200 صفحه بدون تبلیغ و گرافیکی که میبایست به دلیل ماهیت یک رسانه دیجیتال هم متفاوت باشد و هم جذاب تر از یک رسانه چاپی به مراتب سخت تر و پر زحمت تر بود . همچنین یک رسانه دیجیتال ابعاد و توان فراتری نسبت به رسانه های چاپی داشته و دارد که هم بنده و هم الیار عزیز از بسیاری از آنها بهره گرفتیم … جالب این است که در بازار دو سال پیش طبق آماری که داشتم تیراژ مجله های چاپی معتبر عرصه معماری در بهترین حالت حدود 3000 نسخه بود که از این میزان عمده آن در انبار خاک میخورد اما در مجله معماری ایرانی تا دانلود 4500 نسخه رسیدیم و مطلع هستم در مهراز به بیش از 10000 نسخه …
خب از هر بعد میتوان یک رسانه دیجیتال را ارزشمند تر ، پر محتوا تر و جذاب تر از رسانه های معمول دانست… همانطور که همه میدانید رسانه هایی مثل و …Times که از مجلات مهم جهان هستند مدت زیادی است که به صورت آنلاین ارائه میگردد . باز هرینه پایین تر و کیفیت بصری بالاتر.
اگر سوالتان این است که پس چرا با این وجود دو رسانه دیجیال موسسه مطالعات راهبردی معماری که یکی برساو و دیگری معماری ایرانی است و همینطور رسانه مهراز دیگر دیده نمیشود ، فقط میتوانم پاسخ از طرف دو رسانه خودم بدهم ،ما علی رقم داشتن هیئت تحریریه متخصص ، نخبه و بسیار دغدغه مند و کارا نتوانستیم منابع لازم مالی از لحاظ تبلیغات را تامین کنیم ( به دلیل نبود درک لازم جامعه از تاثیر چنین رسانه ای برای تبلیغاتشان )و لازم است بدانید که مجلات ما به کلی رایگان عرضه میشد در دو نسخه اولیه که بتوانیم به جا افتادن آن در جامعه کمک کنیم و فرصت استفاده از محتوای حائز ارزش را از جامعه نگیریم.
البته این بدین معنی نیست که مجلات ما دوباره شروع به فعالیت نخواهند کرد ، بلکه با تجربه ای که شد قطعا بهتر از قبل شروع به کار خواهد کرد ،اما همه اینها را نوشتم که به بهانه اش بگویم اینکه علاقمندان و فعلان رسانه ای معماری و شهرسازی به تولید رسانه های دیجیتال بپردازند خوب است ، باعث افزایش کمی و توسعه آن میشود اما بسیار بد است که کیفیت را رعایت نکنند و آن را فقط یم pdf معمولی از سر رفع تکلیف ببینند ،؛ چرا که دو صد چندان موجب کم ارزش شدن این نوع رسانه و عدم اعتماد عمومی به آن میشود .علاقمندان میتوانند حداقل از کیفیات مجلات ما یا مهراز یا … که حداقل استاندارد ها را دارد تقلید کنند و شخصا از همه آنها حمایت ب چشم داشت خواهم داشت.
پینوشت 1 : رویداد مذکور در بالا نهایتا به طور مشترک بین مجله مهراز ، موسسه مطالعات راهبردی معماری و کانون معماران معاصر برگزار شد .
پیونشت 2 : ساخت و تدوین فیلم های رویداد از پیمان امیر غیاثوند بود و این عکس بنده هم توسط ایشان در همان روزها گرفته شده است…